Skip to Navigation

Επιταχύνουμε για να οδηγήσουμε την Ελλάδα στη μετα-ΔΝΤ εποχή

Δημοσιεύθηκε στις 15/08/2010 στην εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ» στο δημοσιογράφο Δημήτρη Κοτταρίδη.

Ο Ευριπίδης Στυλιανίδης μιλάει για το μέλλον της Ν.Δ., τις νέες κοινωνικές συμμαχίες και τις αυτοδιοικητικές εκλογές.

Για την πολιτική μιας νέας αυτοπεποίθησης κάνει λόγο ο Ευριπίδης Στυλιανίδης παρουσιάζοντας στον «ΤτΚ» τις σκέψεις του για τη μετα-ΔΝΤ εποχή. Ο βουλευτής Ροδόπης και τομεάρχης Προγράμματος της Νέας Δημοκρατίας αναφέρεται στο μέλλον της παράταξης, κάνει λόγο για νέες κοινωνικές συμμαχίες, ενώ ξεκαθαρίζει πως οι πολίτες με την ψήφο τους στις εκλογές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση του Νοεμβρίου θα κληθούν να στείλουν το δικό τους μήνυμα στην κυβέρνηση για την πολιτική της «περιορισμένης εθνικής κυριαρχίας». «Οι πολίτες με την ψήφο τους στις αυτοδιοικητικές εκλογές ή θα ανάψουν πράσινο στην επιβολή και άλλων εξοντωτικών μέτρων από το ΠΑΣΟΚ στα μεσαία και φτωχά εισοδήματα ή θα πατήσουν φρένο στην πράσινη πολιτική της αναλγησίας και της μιζέριας, στέλνοντας σήμα στη Νέα Δημοκρατία να επιταχύνει την προετοιμασία της, για να οδηγήσει την Ελλάδα αξιόπιστα στη μετά-ΔΝΤ εποχή», επισημαίνει χαρακτηριστικά.

 
Κύριε Στυλιανίδη, ο Αντώνης Σαμαράς σας εμπιστεύτηκε ένα σημαντικό για το μέλλον της παράταξης ρόλο, τον οποίον στο παρελθόν υπηρέτησαν με επιτυχία οι κύριοι Σουφλιάς, Σιούφας και Κώστας Καραμανλής. Πώς βλέπετε αυτή την απόφαση;

Είναι για μένα ξεχωριστή τιμή, μεγάλη ευθύνη και ενδιαφέρουσα πρόκληση η εντολή του Αντώνη Σαμαρά να συντονίσω την προσπάθεια δημιουργίας ενός σύγχρονου κυβερνητικού προγράμματος που θα επιτρέψει στη Νέα Δημοκρατία να μιλήσει με τη γλώσσα του μέλλοντος και να προετοιμάσει την πατρίδα μας, ώστε να πρωταγωνιστήσει στον κόσμο που έρχεται. Ευχαριστώ τον Πρόεδρο για την εμπιστοσύνη του και δεσμεύομαι να δώσω τον καλύτερό μου εαυτό. Πιστεύω δε ότι το πρόγραμμα ενός σύγχρονου κόμματος, όπως η Νέα Δημοκρατία, για να είναι πλήρες πρέπει να είναι προϊόν συλλογικής και συστηματικής δουλειάς πολλών ανθρώπων. Τεχνοκρατών, επιστημόνων, πολιτικών, θεσμικών εκπροσώπων, εντέλει της ίδιας της κοινωνίας. Καμία ριζική αλλαγή δεν μπορεί να συντελεστεί ερήμην των πολιτών, αν όχι όλων, τουλάχιστον της πλειοψηφίας τους. Μπροστά μας έχουμε μια ευκαιρία: να μετεξελίξουμε την ελληνική Κεντροδεξιά σε ένα σύγχρονο, ανοιχτό, διαδραστικό κόμμα που θα οδηγήσει την Ελλάδα στη μετά-ΔΝΤ εποχή. Γι’ αυτό έχουμε χρέος να μιλήσουμε απλά, ξεκάθαρα, ρεαλιστικά. Οι Έλληνες κουράστηκαν από τα μεγάλα λόγια χωρίς περιεχόμενο. Αναζητούν λύσεις, σταράτες κουβέντες, εφαρμόσιμες πολιτικές, πειστικό όραμα. Το πρόγραμμά μας πρέπει να δημιουργεί νέες, δυναμικές, κοινωνικές συμμαχίες, να δείχνει τον προσανατολισμό μας, να αναδεικνύει τις αξίες και τις ιδέες μας, χωρίς ενοχικά σύνδρομα και ιδεοληψίες. Να απενοχοποιεί τη φιλοδοξία και το κέρδος ως κινητήριες δυνάμεις της ελληνικής δημιουργικότητας. Δεν αρκεί να πούμε σε κάθε τομέα και κάθε περιφέρεια τι θα κάνουμε. Οφείλουμε να εξηγήσουμε πώς θα το κάνουμε, πόσο θα στοιχίσει, από πού θα χρηματοδοτηθεί, τι θα ανταποδώσει ατομικά και κοινωνικά, πότε θα ολοκληρωθεί. Πρόγραμμα σημαίνει «Πρόταση Μέλλοντος» και το μέλλον δύσκολα διαγιγνώσκεται στην εποχή μας και ακόμα πιο δύσκολα αντιμετωπίζεται. Γι’ αυτό απαιτούνται ανοιχτά αυτιά και μάτια στην κοινωνία, την αγορά και την επιστήμη. Εμπιστοσύνη στα νέα μυαλά και ταχύτητα συνδυασμένη με πρακτικό πνεύμα στην εφαρμογή.

Ποια κριτήρια πιστεύετε ότι πρυτάνευσαν στις μετασυνεδριακές επιλογές του Αντώνη Σαμαρά και ακόμη περισσότερο στη δική σας επιλογή; Ανοίγματα στον Κώστα Καραμανλή, ισορροπίες, αξιοκρατία;

Παρότι δεν είμαι ο αρμοδιότερος για να σας απαντήσω, θα το τολμήσω. Παρακολουθώ πολλά χρόνια τον Αντώνη Σαμαρά. Είναι γέννημα θρέμμα αυτής της παράταξης, όπως άλλωστε και ο Κώστας Καραμανλής. Έχει αποδειχθεί σκληρό καρύδι που ξέρει να επιβιώνει στα δύσκολα. Συνδυάζει τον πολιτικό ρεαλισμό με την εθνική ευαισθησία και την ανθρωπιά. Αυτούς τους μήνες που διοικεί, τίμησε όλους σχεδόν τους ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα του στα δύσκολα. Δεν αγνόησε όμως και τους άλλους, που είχαν διαφορετικές επιλογές. Εμπιστεύτηκε την παράταξη που τον ανέδειξε και δίνει ευκαιρίες σε όλους. Ιδιαίτερα τώρα, μετά το Συνέδριο, εγκαθιδρύει μια νέα ανθρωπογεωγραφία σε όλη την Ελλάδα, που εκπέμπει εμπιστοσύνη στη νεώτερη γενιά στελεχών. Κύριο κριτήριο των επιλογών του φαίνεται να είναι η αξιοσύνη των ανθρώπων.

Συγγνώμη που επαναλαμβάνω τμήμα της ερώτησής μου, προκαλώντας σας στα δύσκολα, αλλά πέστε μου εσείς, ποια δυνατά σημεία είδε στη δική σας επιλογή ο Αντώνης Σαμαράς για μια τόσο κρίσιμη θέση;

Δεν κατάφερα να σας ξεφύγω κ. Κοτταρίδη. Με την ερώτησή σας με οδηγείτε στον πιο άχαρο ρόλο, που συχνά αναγκάζεται να παίξει ένας πολιτικός, δηλαδή να μιλάει για τον εαυτό του. Πιστεύω ότι στα πλεονεκτήματά μου είναι το γεγονός ότι ενώ ανήκω στη νεώτερη γενιά πολιτικών, έχω ήδη συσσωρεύσει εμπειρία από τρία διαφορετικά υπουργεία: ένα εθνικό, το Υπουργείο Εξωτερικών, ένα θεσμικό, το Υπουργείο Παιδείας και ένα παραγωγικό, το Υπουργείο Μεταφορών, με συγκεκριμένα μετρήσιμα αποτελέσματα στο καθένα από αυτά. Επίσης, είναι συναφές το αντικείμενο των σπουδών μου: Διδακτορικό στο Διεθνές Συγκριτικό Συνταγματικό Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου, με κατεύθυνση τη Νομοθετολογία, δηλαδή τη σύγχρονη επιστήμη του «νομοθετείν». Αυτό είναι σημαντικό αν σκεφθεί κανείς ότι κάθε σύγχρονο πρόγραμμα οφείλει να εξειδικεύεται σε βαθμό «πρότασης ή σχεδίου νόμου». Τέλος, πιστεύω ότι έχει σημασία σε έναν τέτοιο ρόλο να μη χάνεσαι στις θεωρίες, αλλά να γνωρίζεις και την πολιτική πραγματικότητα. Να πιστεύεις στις αξίες της παράταξής σου και να είσαι υπερήφανος για αυτές. Να γνωρίζεις, να σέβεσαι και να αναγνωρίζεις τους ανθρώπους που αγωνίστηκαν για τα ίδια ιδανικά και τους κοινούς στόχους και να μην θεοποιείς «τους των πέλας νόμους», όπως έλεγε ο Περικλής. Και εγώ γνωρίζετε ότι μέσα σε αυτήν την παράταξη ανδρώθηκα, γι’ αυτό την αγαπώ και πιστεύω στους ανθρώπους της. Δεν αρνούμαι τα ανοίγματα, αλλά και δεν θεοποιώ τους «δανεικούς», ιδιαίτερα όταν αποδεικνύονται «τυχοδιώκτες γυρολόγοι». Για αυτό και θα συνεχίσω ό,τι καλό έγινε από τον προκάτοχό μου και φίλο Κώστα Γκιουλέκα –στον οποίον ειλικρινά εύχομαι καλή επιτυχία στη Θεσσαλονίκη- και θα συνεργαστώ τόσο με τον έμπειρο πρώην επίτροπο Σταύρο Δήμα, όσο και με το σύνολο του δυναμικού της Νέας Δημοκρατίας.

Πού βάζετε τον πήχυ στις εκλογές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης;

Τον πήχυ αυτόν δε θα τον βάλουμε εμείς, αλλά ο ίδιος ο λαός, Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ συνένωσε δήμους αθροίζοντας κομματικές ψήφους. Χωρίς αναπτυξιακή λογική, χωρίς πόρους, χωρίς αρμοδιότητες. Οι πολίτες θα την κρίνουν για τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει αυτή η τακτική στην καθημερινότητά τους. Οι πολίτες, επίσης, τόσο στους ΟΤΑ όσο και στις περιφέρειες, πέραν του αυτοδιοικητικού χαρακτήρα των εκλογών, θα κληθούν να στείλουν το δικό τους μήνυμα για την «πολιτική περιορισμένης εθνικής κυριαρχίας», που, όπως είπε ο Γ. Παπανδρέου, εφαρμόζει λόγω ΔΝΤ. Αν δώσουν δύναμη στις επιλογές του ΠΑΣΟΚ, σημαίνει ότι εγκρίνουν την κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού, το στέγνωμα της αγοράς των μικρομεσαίων επιχειρήσεων από ρευστότητα, το πάγωμα των έργων υποδομής, τη μη καταβολή της επιδότησης περαίωσης σε 3.500 νέες επιχειρήσεις, την απαξίωση των αγροτών, τις εκατοντάδες χιλιάδες απολύσεις, την εκτίναξη της ανεργίας, την καθυστέρηση των αποκρατικοποιήσεων, την επιβολή κλίματος φόβου, ανασφάλειας και μιζέριας στην κοινωνία. Οι πολίτες με την ψήφο τους στις αυτοδιοικητικές εκλογές ή θα ανάψουν πράσινο στην επιβολή και άλλων εξοντωτικών μέτρων από το ΠΑΣΟΚ στα μεσαία και φτωχά εισοδήματα ή θα πατήσουν φρένο στην πράσινη πολιτική της αναλγησίας και της μιζέριας, στέλνοντας σήμα στη Νέα Δημοκρατία να επιταχύνει την προετοιμασία της, για να οδηγήσει την Ελλάδα αξιόπιστα στη μετά-ΔΝΤ εποχή.

Συμπάσχετε καθόλου με τον Δημήτρη Ρέππα για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει; Συμφωνείτε με τον τρόπο που κινείται;

Δεν αμφισβητώ τις προθέσεις ούτε τις ικανότητες του Δημήτρη Ρέππα. Αμφισβητώ, όμως, ευθέως κάποιες επιλογές του, που ενδεχομένως του επιβάλλονται από την κεντρική κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Είναι και αυτός, ίσως, θύμα της πολιτικής που καταστρέφει τη συνέχεια και τη συνέπεια στον τόπο μας, για να αποδείξει ότι είναι «ρηξικέλευθη και σύγχρονη», χωρίς όμως να σέβεται τους απλούς ανθρώπους. Γίνομαι σαφής. Όταν ολοκληρώσαμε το Σχέδιο Εξυγίανσης του ΟΣΕ τον Ιούλιο του 2009, περιορίζοντας δρομολόγια, αυξάνοντας εισητήρια, αξιοποιώντας εμπορικά την ΤΡΑΙΝΟΣΕ, επισπεύδοντας τον εκσυγχρονισμό της ΠΑΘΕΠ, οδηγώντας ομαλά στη Μισθωτή Εφεδρεία 3.000 εργαζόμενους, για να κερδίσουμε 365 εκ. Ευρώ, τότε το ΠΑΣΟΚ μας έκανε σκληρή κριτική. Τώρα, αφού πάγωσε για 10 μήνες το Σχέδιό μας, επανέρχεται με ένα σκληρό και συχνά στρεβλό τρόπο σε ανάλογες κατευθύνσεις. Όταν αποκρατικοποιούσαμε την Ολυμπιακή Αεροπορία, μας κατηγορούσαν. Τώρα, το μόνο που κάνουν είναι να διώκουν τους εργαζόμενους. Όταν αναδιοργανώναμε με συγκεκριμένο σχέδιο τις συγκοινωνίες της Αθήνας, μας ειρωνευόταν. Τώρα, εφαρμόζουν το σχέδιό μας. Όταν αυξάναμε τις ταρίφες των ΤΑΞΙ, για να βοηθήσουμε τον κλάδο και να στρέψουμε τα φτωχότερα εισοδήματα στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, αλλάζοντας την κουλτούρα μετακίνησης στην Αθήνα, μας εξύβριζαν. Τώρα, κάνουν το ίδιο. Όταν μιλούσαμε για ελεγχόμενη απελευθέρωση των φορτηγών Δ.Χ., μας κατήγγειλαν. Τώρα εφαρμόζουν άκρατη απελευθέρωση, καταστρέφοντας 110.000 επαγγελματίες του μόχθου. Όταν ξεκινούσαμε το Σχέδιο για την «Οπτική Ίνα στο Σπίτι», οικοδομώντας την ψηφιακή Ελλάδα, μας αμφισβητούσαν και τώρα οι ίδιοι ακύρωσαν αυτή την επένδυση των 2,1 δις Ευρώ. Αυτό που μένει αναπάντητο είναι ένα μεγάλο «ΓΙΑΤΙ». Γιατί σε αυτή τη χώρα να μην υπάρχει συνέχεια και συνέπεια λόγων και έργων. Αν η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ πιστεύει ότι θα έλθουν οι ξένοι να μας σώσουν κάνει τραγικό λάθος. Η Ελλάδα από την απελευθέρωσή της μέχρι σήμερα πήγε μπροστά μόνο όταν βασίστηκε στις δικές της δυνάμεις.

Αυτό είναι υπαινιγμός και για τους ξένους συμβούλους του κ. Παπανδρέου, όπως ο Ιταλος Τομάσο Σκιόπα;

Δεν είναι κακό να λειτουργούμε ως πολίτες του κόσμου. Είναι όμως τραγικό να αρνούμαστε τον δικό μας κόσμο, τον κόσμο της Ελλάδας, που είναι από τους πιο πλούσιους σε ιδέες και σε ανθρώπους. Ο Αντώνης Σαμαράς μίλησε για τη «Στρατηγική της Ελπίδας». Αυτή η στρατηγική δεν πραγματώνεται με ξένους μισθοφόρους, αλλά με ανθρώπους που αγαπούν αυτόν τον τόπο και πιστεύουν στη δύναμη του πολιτισμού του. Σε αυτούς τους ανθρώπους θα βασιστεί η Νέα Δημοκρατία για να οδηγήσει την Ελλάδα στη μετά ΔΝΤ εποχή, δηλαδή στην εποχή της Νέας Αυτοπεποίθησης.