Οι ψηφοφόροι θα διαμορφώνουν το πρόγραμμα!
Δημοσιεύθηκε στις 20/12/2010 στην εφημερίδα «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» από το δημοσιογράφο Μακάριο Λαζαρίδη.
Ο Ευριπίδης Στυλιανίδης στο νέο του βιβλίο, που προλογίζει ο Αντώνης Σαμαράς και προδημοσιεύει σήμερα η «δ», περιγράφει τις αλλαγές που θα φέρει το Διαδίκτυο στα πολιτικά κόμματα.
Ιδεολογικές και πολιτικές απαντήσεις στο ερώτημα «πώς θα συμμετέχουν περισσότερο και ουσιαστικότερα οι πολίτες καθ’ όλη τη διάρκεια της κοινοβουλευτικής ή κυβερνητικής περιόδου στις κομματικές διαδικασίες» επιχειρεί να δώσει -και δίνει- ο πρώην υπουργός Εθνικής Παιδείας & Θρησκευμάτων και Μεταφορών & Επικοινωνιών κ. Ευριπίδης Στυλιανίδης στο βιβλίο του με τίτλο «Ενεργοί Πολίτες – Σύγχρονα διαδραστικά κόμματα», που προδημοσιεύει σήμερα η «δημοκρατία».
«Πολίτης χωρίς συμμετοχή και χωρίς ευθύνη παύει να είναι “πολίτης” και μετατρέπεται σε “ιδιώτη”. Με την όχι και τόσο κολακευτική έννοια που του απέδιδαν στον όρο οι αρχαίοι Έλληνες» τονίζει χαρακτηριστικά στον πρόλογο του βιβλίου ο πρόεδρος της ΝΔ κ. Αντώνης Σαμαράς, δίνοντας με αυτόν τον τρόπο και το πολιτικό του στίγμα για το πώς ονειρεύεται τη μετεξέλιξη του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Ειδικότερα, ο γραμματέας Προγράμματος της ΝΔ κ. Στυλιανίδης, στο βιβλίο του, το οποίο θα παρουσιαστεί στα τέλη Ιανουαρίου στην Παλαιά Βουλή, παρουσία του κ. Σαμαρά, στέκεται αρχικά στην επιτακτική ανάγκη να ανοίξει ένας διάλογος, έτσι ώστε το πολιτικό σύστημα να μπορεί να ανανεώνεται, να παρακολουθεί ή και να διαμορφώνει τις εξελίξεις, με βασικό στόχο τα κόμματα όχι απλά να ανοίγονται στην κοινωνία, αλλά να ταυτίζονται με αυτήν. Η προσέγγιση αυτή αποκτάει ιδιαίτερη αξία και σημασία στην παρούσα χρονική στιγμή με την οικονομική κρίση να αγγίζει τους πολίτες και να είναι έτοιμη να συντρίψει το πολιτικό σύστημα.
Κάτι το οποίο καθίσταται ξεκάθαρο μέσα από το βιβλίο είναι ότι οι πολιτικοί έχουν αρχίσει και αντιλαμβάνονται πλέον (σ.σ. με μεγάλη καθυστέρηση είναι αλήθεια) την ανάγκη οι πολίτες να είναι ενεργοί και να συμμετέχουν μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες των κομμάτων στη διαμόρφωση της πολιτικής καθημερινά και όχι μια φορά στα τέσσερα χρόνια.
Σε Ευρώπη και ΗΠΑ
Συμμετοχή, η οποία είναι αυτονόητη εδώ και χρόνια στα περισσότερα πολιτικά συστήματα τόσο της Ευρώπης όσο και των ΗΠΑ. Άλλωστε αυτό προκύπτει ανάγλυφα μέσα από την παρουσίαση και τη σύγκριση που επιχειρεί ο κ. Στυλιανίδης των λειτουργικών καταστατικών δομών του Βρετανικού συντηρητικού κόμματος, του Γαλλικού κεντροδεξιού κόμματος (UMP) και του κεντροδεξιού Γερμανικού χριστιανοδημοκρατικού κόμματος (CDU).
Μέσα από αυτή τη συγκριτική αξιολόγηση προέκυψε ότι ένα ασύγχρονο πολιτικό κόμμα, ανεξάρτητα του πολιτικού και ιδεολογικού του προσανατολισμού, για να μπορεί να αποτελέσει εναλλακτική πρόταση εξουσίας πρέπει να συνδυάζει τρία στοιχεία: α) σύγχρονη ανοιχτή συμμετοχική οργάνωση, β) διαδραστική και ανοιχτή διαδικασία διαμόρφωσης εναλλακτικής και σαφούς προγραμματικής πρότασης και γ) καταγραφή αξιολογημένου κατάλληλου στελεχιακού δυναμικού, δυνάμενου να εγγυηθεί πριν από τις εκλογές την τεχνοκρατική και πολιτική επιμέλεια του πολιτικού προγράμματος και μετά από αυτές την αποτελεσματική εφαρμογή του. Στοιχεία που σίγουρα μέχρι σήμερα, τουλάχιστον, απουσιάζουν από τα ελληνικά πολιτικά κόμματα…
Όλα αυτά προϋποθέτουν τη μετεξέλιξη των πολιτικών κομμάτων στη χώρα μας. Προς ποια κατεύθυνση, όμως; Η μετεξέλιξη αυτή, όπως πολύ σωστά επισημάνει και ο κ. Στυλιανίδης, δεν μπορεί να νη μην είναι ταυτόσημη με την εφαρμογή ενός οργανωτικού μοντέλου ισχυρής δημοκρατικής νομιμοποίησης των οργάνων, διαδραστικής διαμόρφωσης του προγραμματικού λόγου και της ανοιχτής διακυβέρνησης.
Ημιάμεση δημοκρατία
Ουσιαστικά δηλαδή οδηγούμεθα σε έναν νέο τύπο ημιάμεσης δημοκρατίας, που ενεργοποιεί πλήρως και διαρκώς τους πολίτες, μεταβιβάζοντάς τους όλο και μεγαλύτερη ευθύνη. Αυτή η εξέλιξη, εκτός των άλλων, είναι βέβαιο ότι θα απομακρύνει τα κόμματα από την εσωτερική του αναξιοκρατία, την ευνοιοκρατία και τον αρχηγικό χαρακτήρα των παραδοσιακών κομμάτων.
Κατά συνέπεια η απάντηση ή οι απαντήσεις στο βασικό ερώτημα του γραμματέα Προγράμματος της ΝΔ, ο οποίος καλείται να κάνει πράξη αυτά τα οποία γράφει και εν πολλοίς θα κριθεί από αυτά, είναι:
- Ισχυρότερη συμμετοχή στην οργάνωση του σύγχρονου κόμματος με κατά το δυνατόν ευρύτερη χρήση του δικαιώματος εκλέγειν και εκλέγεσθαι στα όργανα.
- Διαδραστική συμμετοχή των πολιτών στη διαμόρφωση του πολιτικού προγράμματος.
- Ανοιχτή διακυβέρνησης με συμμετοχή τεχνοκρατικών ή αιρετών στελεχών του κόμματος, έτσι ώστε άτομα ή ομάδες πρωτοβουλίας όχι μόνο να συμμετέχουν διαρκώς στα τεκταινόμενα ή την επαύριο της Κυβέρνησης, αλλά να δύνανται να ενθαρρύνουν ακόμα και νομοθετικές ή πολιτικές πρωτοβουλίες.
Εφαρμογή του διαδραστικού μοντέλου στην Ελλάδα
Πως, όμως, θα εφαρμοστεί το διαδραστικό μοντέλο στη χώρα μας και τι προσδοκά ο κ. Στυλιανίδης από αυτή την αμφίδρομη σχέση κόμματος – κοινωνίας πολιτών;
1. Δημιουργία διαδραστικού δικτυακού τόπου, που θα διευκολύνει την επικοινωνία.
2. Κάθε πολίτης ή ομάδα πολιτών θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα, μέσω Διαδικτύου, να ενημερώνεται για τις προγραμματικές θέσεις του κόμματος και το κυριότερο να υποβάλλει ερωτήσεις.
3. Να μπορεί να εισηγείται μόνος ή μαζί με άλλους την εκδήλωση διαμαρτυρίας για ζητήματα γενικού, ειδικού ή τοπικού ενδιαφέροντος και να προτείνει την ανάθεση συγκεκριμένων νομοθετικών προτάσεων.
4. Τις διαμορφούμενες θέσεις του κόμματος μπορεί να τις ανακοινώνει ο ίδιος ο πρόεδρος ή η αρμόδιοι τομεάρχες, απαντώντας και σε σχετικές ερωτήσεις που έχουν υποβληθεί.
5. Κρίσιμα ζητήματα εθνικού ή τοπικού ενδιαφέροντος, που μπορούν να τεθούν με απλουστευτικά διλήμματα μπορεί να τίθενται σε δημοψήφισμα.
Μέσα, λοιπόν, από αυτή την αμφίδρομη διαδραστική σχέση κόμματος και κοινωνίας των πολιτών μπορεί να διαμορφωθεί δυναμικά ένας άρτιος προγραμματικός λόγος. Ένας λόγος που μπορεί να οδηγήσει σε μια ημιάμεση δημοκρατία, καθώς όλο και περισσότερη εξουσία θα μεταβιβάζεται στους πολίτες καθιστώντας τους περισσότερο υπεύθυνους, δημιουργώντας και ενισχύοντας τις κοινωνικές συμμαχίες.
