Η κατάσταση αντιμετωπίζεται μόνο με πολιτικές αποφάσεις
Δημοσιεύθηκε στις 12/06/2011 στην εφημερίδα «ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ» και στο δημοσιογράφο Δημήτρη Γιαννακόπουλο.
Την πλήρη αντίθεσή του με την εφαρμογή της κυβερνητικής πολιτικής εκφράζει ο γραμματέας Προγράμματος της Ν.Δ., βουλευτής Ροδόπης, Ευριπίδης Στυλιανίδης, λέγοντας ότι αυτή δημιουργεί ορατά αδιέξοδα. Ο πρώην υπουργός καλεί την κυβέρνηση «να κυβερνήσει επιτέλους» και σημειώνει πως αυτή θα μπορούσε να δανειζόταν έως σήμερα από τις αγορές, αν δεν είχε αποφύγει να δανειστεί τα 54,3 εκατ. ευρώ που της προσφέρθηκαν πριν από 1,5 περίπου χρόνο με επιτόκιο λίγο πάνω από το 6%. Αναφορικά με τη δημοσιονομική κατάσταση λέει ότι «η Ελλάδα έχει χρεοκοπήσει μαθηματικά» και πως απαιτούνται γενναίες πολιτικές αποφάσεις από την Ε.Ε. για την αντιμετώπιση της κρίσης, καθώς και επανεκκίνηση της Οικονομίας, την οποία προτείνουν η Ν.Δ. και ο Αντώνης Σαμαράς.
Η Νέα Δημοκρατία τάσσεται υπέρ ή κατά του διαφαινόμενου νέου δανεισμού της χώρας;
Η Ν.Δ. έχει εντελώς διαφορετική προσέγγιση για την αντιμετώπιση της κρίσης. Θεωρεί ότι με μία άλλη ιεράρχηση προτεραιοτήτων μπορούμε να πετύχουμε περισσότερα και καλύτερα αποτελέσματα όσον αφορά τα έσοδα, να αναθερμανθεί η αγορά και να οδηγηθούμε γρηγορότερα στην έξοδο από την ύφεση. Γίνομαι συγκεκριμένος: Το Ζάππειο 2 βάζει επτά άξονες και τρία κοινωνικά μέτρα. Σύμφωνα με αυτά, η μείωση των φορολογικών συντελεστών και του ΦΠΑ αυξάνει τη φορολογητέα βάση, επιτρέπει στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις να επιβιώσουν και προκαλεί κίνηση χρήματος στην αγορά, άρα περισσότερες εισπράξεις για το κράτος. Επίσης, οι στοχευμένες αποκρατικοποιήσεις μπορούν να φέρουν σημαντικά έσοδα χωρίς να εκτραπούμε στις εκποιήσεις όπως κάνει η κυβέρνηση σήμερα. Ακόμη, η νομιμοποίηση των αυθαιρέτων που θα συνοδεύεται από αυστηρό ρυθμιστικό πλαίσιο, ακυρώνει την παρανομία, δημιουργεί έσοδα και λύνει και κοινωνικά προβλήματα. Βεβαίως, η εφαρμογή του μέτρου της μισθωτής εφεδρείας συρρικνώνει μαζί με τις αποκρατικοποιήσεις το μεγάλο Δημόσιο με τρόπο όμως που δεν κονιορτοποιούνται οι εργασιακές σχέσεις.
Είστε, όμως, υπέρ ή κατά της χορήγησης ενός νέου δανείου αντίστοιχου ύψους με το περυσινό, τη στιγμή που το δημόσιο χρέος της χώρας κινείται ανεξέλεγκτα;
Τα χρήματα, τα οποία χρειάζεται η Ελλάδα, εκτιμώ ότι θα μπορούσε να τα λάβει από τις αγορές. Η κυβέρνηση επέλεξε, όμως, τον ολισθηρό δρόμο στον οποίο βρίσκεται τώρα. Αρνήθηκε τα 54,3 δισ. ευρώ που είχαν προσφέρει οι αγορές με 6,2% επιτόκιο και δέχτηκε να υπογράψει το μνημόνιο εκχωρώντας ουσιαστικά το δικαίωμα διαχείρισης της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου σε ξένα οικονομικά κέντρα. Σήμερα, λοιπόν, βρίσκεται αντιμέτωπη με τις συνέπειες της πολιτικής που ακολούθησε. Αναμφισβήτητα, για λόγους σεβασμού στο Διεθνές Δίκαιο, δεν μπορούμε να σπάσουμε τη σύμβαση που έχει υπογράψει το κράτος. Μπορούμε, όμως, να επαναδιαπραγματευτούμε τους όρους για να πετύχουμε καλύτερη χρηματοδότηση.
Δεν μπορείτε να σπάσετε την υφιστάμενη. Την επόμενη, όμως;
Μπορούμε να επαναδιαπραγματευτούμε την υφιστάμενη και να βρούμε νέους τρόπους για το επόμενο βήμα.
Αν σήμερα ήσασταν στην κυβέρνηση, θα δεχόσασταν ένα νέο δάνειο που ισοδυναμεί με το 1/3 του υπέρογκου χρέους της χώρας;
Αυτή τη στιγμή μόνο από τον δανεισμό μπορείς να βρεις χρήματα. Το ΑΕΠ της χώρας καλύπτει ένα μεγάλο ποσοστό της χρηματοδότησης της λειτουργίας του κράτους, αλλά όχι όλο. Σε αυτό το έλλειμμα προστίθενται τα βάρη από τα τοκοχρεολύσια των δανεισμών των παρελθόντων ετών. Μόνο όταν το έλλειμμα θα μειωθεί θα αρχίσουν να καλύπτονται οι ανάγκες της χώρας και να μειώνεται παράλληλα και το χρέος. Δυστυχώς, με τις διαστάσεις που έχει πάρει σήμερα το χρέος αντιμετωπίζεται μόνο με πολιτικές αποφάσεις και η Ευρώπη όπως και οι ΗΠΑ θα πρέπει να το σκεφτούν σοβαρά. Η Ελλάδα, αυτή τη στιγμή, προστατεύεται από CDS (ασφάλιστρα έναντι κινδύνου χρεοκοπίας) που βρίσκονται στα χέρια των ΗΠΑ και «ακουμπάει» στον σκληρό πυρήνα του ευρώ, ο οποίος για να μπορέσει να αποδώσει θα πρέπει να σεβαστεί επιτέλους την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη, όπως δήλωσαν πρόσφατα κορυφαίες προσωπικότητες της Ευρώπης (Χέλμουτ Κολ, Χέλμουτ Σμιντ, Χανς Ντίτριχ Γκένσερ).
Αφού θεωρείτε ότι η κυβέρνηση δεν κυβερνά και η κοινωνία βράζει, οι εκλογές βρίσκονται κάπου εδώ κοντά;
Μια κυβέρνηση που δεν τολμά να πάρει αποφάσεις, που αυτοπαραιτείται και ρωτά διαρκώς τους γύρω της για το τι θα κάνει, ενώ δεν μπορεί να πείσει καν την κοινοβουλευτική της ομάδα, είναι μια εύθραυστη κυβέρνηση. Ανά πάσα στιγμή μπορούν να την ξεπεράσουν οι εξελίξεις και οι πολίτες. Γι’ αυτό και ζητούμε επίμονα από την κυβέρνηση να κυβερνήσει, να επωμιστεί το κόστος των επιλογών της και να λάβει αποφάσεις. Δεν το κάνει όμως…
Θα ζητήσετε κομματική πειθαρχία για την ψήφιση του μεσοπρόθεσμου, με αφορμή τη διαφοροποίηση της κ. Παπαδημητρίου;
Η θέση μας απέναντι στο μνημόνιο ήταν σαφής από την αρχή. Διατυπώθηκε από τον Αντώνη Σαμαρά με μεγάλη καθαρότητα. Δεν περιοριστήκαμε μόνο στην κριτική, αλλά καταθέσαμε και τεκμηριωμένη πρόταση με το Ζάππειο 2, κάτι που δεν έχει γίνει ξανά από κόμμα της αντιπολίτευσης. Επειδή ακριβώς, παρά τις πιέσεις και τις δυσκολίες εμείς είμαστε σαφείς στα όσα λέμε, δεν πρόκειται να διαφοροποιηθούμε από αυτή τη γραμμή: Επαναδιαπραγμάτευση με στόχο την επανεκκίνηση της οικονομίας. Δεν πρόκειται να συνηγορήσουμε στη φοροεπιδρομή που θα φέρει σε αδιέξοδο την αγορά και την κοινωνία. Αυτός είναι ο σκληρός πυρήνας της πολιτικής μας και, ως εκ τούτου, κανείς από την κοινοβουλευτική ομάδα δεν μπορεί να τον αμφισβητήσει.
«Η οικονομία μας είναι χρεοκοπημένη»
Με δεδομένο ότι το χρέος κινείται προς τα 340 δισ. και θα αυξηθεί πάνω από το μισό τρισ. ευρώ με τα νέα δάνεια συν τα χρέη των ασφαλιστικών ταμείων, τι προβλέπετε ότι θα συμβεί; Γιατί δεν αναφέρεστε ως Νέα Δημοκρατία στο ενδεχόμενο της χρεοκοπίας;
Ακούστε, μαθηματικά, η οικονομία μας είναι χρεοκοπημένη. Λειτουργικά, συνεχίζει να κινείται βασιζόμενη στα δανεικά. Σε αυτή τη συγκυρία θα έπρεπε να εφαρμοστεί μια πολιτική που θα δημιουργεί σταδιακά περισσότερα έσοδα στο κράτος για να μπορέσει να αντιμετωπιστεί το έλλειμμα και να τροφοδοτηθεί το χρέος. Δυστυχώς, αυτό δεν γίνεται. Η κυβέρνηση κατήργησε το υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, την ώρα που ο ελληνικός εμπορικός στόλος είναι πρώτος στον κόσμο. Κατήργησε το υπουργείο Τουρισμού, την ώρα που τα έσοδα από τον τουρισμό αντιστοιχούν στο 18% του ΑΕΠ. Πάγωσε τη δημιουργία μη κρατικών πανεπιστημίων, που μπορούσαν να αποτελέσουν μια νέα πηγή εσόδων από το συνάλλαγμα ξένων φοιτητών που θα έρχονταν εδώ για να σπουδάσουν αλλά και τον επαναπατρισμό διδασκόντων και διδασκομένων που διαβιούν στο εξωτερικό. Η κυβέρνηση δεν μπόρεσε να πείσει τους Ελληνες να φέρουν τα 300 δισ. ευρώ που έχουν καταθέσει στο ευρωπαϊκό και διεθνές τραπεζικό σύστημα, διότι εκτόξευσε τους φορολογικούς συντελεστές. Θυμίζω ότι στην αρχή της θητείας του ΠΑΣΟΚ βγήκε ο κ. Παπακωνσταντίνου και είπε ότι θα φορολογήσει τις τραπεζικές καταθέσεις, με αποτέλεσμα να υπάρξει εκροή 30 δισ. ευρώ. Πάλι ο ίδιος πρόσφατα είπε ότι τελειώνει το ρευστό τον Ιούλιο και οι καταθέσεις μειώθηκαν περαιτέρω κατά 10 δισ. ευρώ. Βγαίνει η κ. Δαμανάκη, κινδυνολογεί με τα περί εξόδου από την ευρωζώνη, και χάνουμε άλλα 7 δισ. ευρώ σε δύο ημέρες. Υπολογίζεται ότι πάνω από 50 δισ. ευρώ, δηλαδή το 20% του συνόλου των καταθέσεων, έχουν φύγει από την Ελλάδα εξαιτίας των επιπόλαιων δηλώσεων κυβερνητικών στελεχών.
Αυτό είναι μόνο πολιτικό λάθος ή εγκληματικό με την καθαρά νομική έννοια του χαρακτηρισμού; Εχετε ακούσει κι εσείς τις δηλώσεις περί εσχάτης εθνικής προδοσίας και περί Γουδιού που ακούγονται ακόμη και από βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος…
Επειδή η Ελλάδα δοκιμάστηκε πολύ από τους διχασμούς και τους χαρακτηρισμούς εναντίον των πολιτικών αντιπάλων, θα ήταν λάθος να επιστρέψουμε σε ένα τέτοιο λεξιλόγιο και μια τέτοια πολιτική συμπεριφορά. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι υπάρχει Ελληνας πολιτικός που ενσυνείδητα πουλάει την πατρίδα του. Ωστόσο, έχω χρέος, ως πολιτικός της νεότερης γενιάς και ως άνθρωπος που εκτέθηκε στα κοινά για να υπερασπίζεται τα συμφέροντα της πατρίδας του, να υπογραμμίζω ποια είναι τα λάθη, οι αστοχίες και οι παραλείψεις της κυβέρνησης που δημιουργούν αυτή την κατάσταση, με την ελπίδα ότι η φωνή μας και η φωνή του Αντώνη Σαμαρά θα ακουστούν και θα γίνουν οι απαιτούμενες διορθωτικές κινήσεις.
Στην παρούσα φάση πώς κρίνετε το δημοψήφισμα;
Το καλύτερο που έχει να κάνει η κυβέρνηση είναι να αποφασίσει να κυβερνήσει, γιατί εδώ και 1,5 χρόνο δεν κυβερνά. Στην παρούσα φάση ένα δημοψήφισμα υποταγμένο σε διλήμματα μπορεί να δημιουργήσει θεσμικό αδιέξοδο.
«Πιο συμφέρουσα για όλους η εργασιακή εφεδρεία»
Ποια είναι τα βασικά σημεία σας της πρότασής σας για την εργασιακή εφεδρεία που φαίνεται να υιοθετεί και η κυβέρνηση;
Είναι πια κοινή απαίτηση το λιγότερο και καλύτερο κράτος. Η εργασιακή εφεδρεία επιδιώκει να κάνει τις αλλαγές εν κινήσει χωρίς να συνθλίβει τον πυρήνα του Κράτους Δικαίου, όπως περιγράφεται στο Σύνταγμα και χωρίς να κονιορτοποιεί τις εργασιακές σχέσεις. Είναι η άλλη πρόταση σε σχέση με τις απολύσεις που εισηγήθηκε ο κ. Παπακωνσταντίνου στο συνέδριο του Economist. Είναι η άλλη πρόταση σε σχέση με αυτή που ασπάστηκαν ο ΛΑΟΣ και η κ. Μπακογιάννη και η άλλη πρόταση σε σχέση με την εθελούσια έξοδο που εφαρμόστηκε στο παρελθόν από όλα τα κόμματα, με αποτέλεσμα να τιναχθούν στον αέρα όλα τα ασφαλιστικά ταμεία. Κατ’ αρχάς, η εργασιακή εφεδρεία μπορεί να εφαρμοστεί στοχευμένα μόνο στον δημόσιο τομέα, κυρίως στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, εκεί που τα επιδόματα και οι μισθοί είναι πολύ υψηλοί.
Υποθέτω ότι η εφαρμογή της θα γίνει κατόπιν αξιολόγησης των προσόντων και των παρεχομένων υπηρεσιών από την πλευρά του προσωπικού…
Βέβαια. Αξιολογείται, δηλαδή, πόσο απαραίτητοι είναι οι υπάλληλοι που τους αφορά αυτό το πρόγραμμα και πόσο παροπλισμένη είναι η εξειδίκευσή τους, όσον αφορά τις ανάγκες της υπηρεσίας. Τους προσφέρονται κίνητρα είτε εθελοντικά είτε υποχρεωτικά. Με το που μπαίνει κάποιος στο πρόγραμμα παύει να απασχολείται στην υπηρεσία και συνεχίζει να παίρνει τον βασικό μισθό, μέχρι να φτάσει στο όριο της συνταξιοδότησής του. Το κράτος από αυτή τη διαδικασία κερδίζει τα επιδόματα, τα οποία πολλές φορές είναι πολλαπλάσια του μισθού (βαρέα, ανθυγιεινά, εκτός έδρας, θέσης, υπερωρίες κτλ). Είναι ένα σημαντικό όφελος για το κράτος αλλά και για τον εργαζόμενο, γιατί δεν διαταράσσεται η ασφάλεια του Δημοσίου, καθώς θα συνταξιοδοτηθεί κανονικά και θα συνεχίσει να λαμβάνει τον μισθό του. Το κράτος μπορεί να τον ξαναζητήσει πίσω όποτε τον χρειαστεί, μπορεί όμως να του δώσει τη δυνατότητα να απασχοληθεί παράλληλα και στον ιδιωτικό τομέα. Ο ιδιώτης θα έχει κέρδος να αξιοποιήσει έναν τέτοιο εργαζόμενο, διότι ο βασικός μισθός θα συνεχίσει να καταβάλλεται, άρα θα του δώσει ένα πρόσθετο επίδομα καθώς και τις ασφαλιστικές εισφορές. Το κράτος, δηλαδή, από την εφαρμογή της εργασιακής εφεδρείας θα έχει έσοδα, ο εργαζόμενος προστατεύεται από την απόλυση και ο ιδιώτης θα έχει επίσης όφελος, καθώς θα αξιοποιεί τις γνώσεις και την εργασία ενός έμπειρου εργαζόμενου. Από τα έσοδα που θα έχει το κράτος, αν θέλει να επανεπενδύσει στην εργασία των νέων μπορεί ένα ποσοστό να το αξιοποιήσει προκειμένου να προσελκύσει νέα άτομα σε ειδικότητες αιχμής.
Η εργασιακή εφεδρεία είχε σχεδιαστεί για τον ΟΣΕ επί υπουργίας μου στο υπουργείο Μεταφορών. Τότε είχε αποφασιστεί η ένταξη 3.000 εργαζόμενων στο πρόγραμμα και θα είχαμε όφελος της τάξης των 312 εκατ. ευρώ από τα οποία σχεδιάσαμε: α) τα 135 εκατ. ευρώ να τα δίναμε για την πρόσληψη νέου προσωπικού, ώστε ο οργανισμός να λειτουργεί για μια δεκαετία με το 1/3 του ανθρώπινου δυναμικού του και β) τα υπόλοιπα 180 εκατ. ευρώ θα τα τοποθετούσαμε για τη μείωση του χρέους του ΟΣΕ. Ουσιαστικά, πρόκειται για ΣΔΙΤ στον τομέα του ανθρώπινου δυναμικού, μια σύμπραξη ιδιωτικού και δημόσιου τομέα. Αν τη συγκρίνουμε δε οικονομικά με το κόστος της απόλυσης ή το κόστος της μετάταξης, η ωφέλεια του κράτους, του εργαζόμενου και της αγοράς είναι μεγαλύτερη από τις άλλες περιπτώσεις.
Εχετε υπολογίσει ότι το κόστος της απόλυσης είναι μεγαλύτερο από το αντίστοιχο της εφαρμογής της εργασιακής εφεδρείας;
Στην απόλυση χάνουμε τις ασφαλιστικές εισφορές, το ποσό της αποζημίωσης που δίδεται στον απολυόμενο και το κοινωνικό επίδομα που δίνουμε μετά για να μπορεί ο άνθρωπος να επιβιώσει. Επίσης, χάνουμε και το ΦΠΑ που θα εισέπραττε το κράτος από την κατανάλωση που θα έκανε ως εργαζόμενος, διότι αποδεικνύεται ότι τον πρώτο χρόνο της ανεργίας η κατανάλωση πέφτει στο 33% και τον δεύτερο χρόνο είναι πολύ χαμηλότερα. Αρα, το συνολικό άθροισμα των απωλειών εισοδήματος του κράτους στις περιπτώσεις απολύσεων είναι πολύ υψηλό και δεν συμφέρει να δημιουργήσεις όλη αυτή την κοινωνική έκρηξη και παράλυση για να έχεις ελάχιστα οικονομικά οφέλη.
