Skip to Navigation

Ευριπίδης Στυλιανίδης: Τα επιχειρήματα κάθονται στο εντευκτήριο και οι ύβρεις μπαίνουν στη Βουλή!

Λέξεις κλειδιά: ESPRESSO | evripidis stylianidis

❱❱ Ο πρώην υπουργός της Ν.Δ. Ευριπίδης Στυλιανίδης, που ακολουθεί ακαδημαϊκή καριέρα, ετοιμάζεται να θέσει πάλι υποψηφιότητα στον νομό Ροδόπης
❱❱ Η επίσκεψη του Κώστα Καραμανλή στο πατρικό του στη Θράκη, τα τρία μηνύματα που έστειλε και η στήριξή του στον Κυριάκο Μητσοτάκη

ΤΕΤ Α ΤΕΤ • Από τη Βίβιαν Μπενέκου

«Δεν υπάρχει πολυτιμότερος υποστηρικτής της προσπάθειας που κάνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης από τον Κώστα Καραμανλή» λέει στην «Espresso» ο πρώην υπουργός Ευριπίδης Στυλιανίδης, ο οποίος φιλοξένησε στο πατρικό του σπίτι στη Θράκη τον πρώην πρωθυπουργό το περασμένο Σαββατοκύριακο.

Ο ίδιος, μένοντας εκτός Βουλής στις τελευταίες εκλογές, ακολουθεί ακαδημαϊκή καριέρα στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου και ετοιμάζεται να ξαναθέσει υποψηφιότητα στον νομό Ροδόπης. Πιστεύει ότι πέρασε το τεστ αυτογνωσίας, είδε ποιοι τον «χτύπησαν» και ποιους εκείνος αδίκησε, ζήτησε συγγνώμη όπου έπρεπε, αλλά ποτέ δεν υποτάχτηκε στα συμφέροντα που πολλάκις τού χτύπησαν την πόρτα. Θέλει τον πολιτικό οραματιστή, ενώ παρομοιάζει τον έρωτα με τις... επιταχύνσεις των αυτοκινήτων.

Μόλις το προηγούμενο Σαββατοκύριακο φιλοξένησες στο σπίτι σου στη Ροδόπη τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή. Τι είδους επίσκεψη ήταν αυτή;
Ηταν μία εξαιρετικής σημασίας επίσκεψη. Συναισθηματικά φορτισμένη και συνάμα με ισχυρούς πολιτικούς συμβολισμούς. Φορτισμένη, γιατί κατά μία περίεργη σύμπτωση ο Καραμανλής αρχίζει και τελειώνει στη Θράκη. Οταν μετά το διδακτορικό του στην Αμερική επέστρεψε στην Ελλάδα, ο κύριος Αλέκος, ο Πιτσιρίκα ανάμεσα στη μητέρα του και στον πατέρα του πατέρας του, ζήτησε από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη να τον τοποθετήσει στο πιο δύσκολο πόστο. Ο Μητσοτάκης θεώρησε ότι το πιο δύσκολο είναι η Ροδόπη λόγω της λεπτής ισορροπίας με τη μουσουλμανική μειονότητα. Ετσι πήγε στη Θράκη ως τομεάρχης σε ηλικία 30 ετών και έφυγε βουλευτής Θεσσαλονίκης. Ηρθε ξανά ως βουλευτής και έφυγε αρχηγός, μετά το 1997. Ηρθε ως αρχηγός κι έφυγε ως πρωθυπουργός, και ως πρωθυπουργός ολοκλήρωσε τη θητεία του πάλι στη Θράκη. Τον Δεκαπενταύγουστο του 2009 η τελευταία του περιοδεία ήταν στη Ροδόπη. Τότε φιλοξενήθηκε στο ίδιο σπίτι που φιλοξενήθηκε και τώρα.

Τι ξεχωριστό έχει το χωριό σου, η Ξυλαγανή, κι αρέσει στον Κώστα Καραμανλή;
Το 1922 οι παππούδες μου, κατεστραμμένοι από την προσφυγιά, εγκαταλείπουν τις Σαράντα Εκκλησιές Αν. Θράκης, όπου ζούσαν, και έρχονται με τα κάρα να εγκατασταθούν στην Ξυλαγανή μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών. Στο κάρο της προσφυγιάς γεννήθηκε ο πατέρας μου.

Οταν έρχονται λοιπόν στην Ξυλαγανή, χτίζουν αυτό το σπίτι, που είναι ένα σπίτι προσφυγικό, παραδοσιακό, όπου πέρασα τα καλοκαίρια μου, γιατί τον χειμώνα ήμασταν στην Κομοτηνή, εκεί όπου πήγαινα σχολείο. Οι γονείς μου ήταν και οι δύο δάσκαλοι. Το σπίτι είχε μεγάλη αυλή πίσω και ο παππούς μπροστά είχε φτιάξει ένα ψιλικατζίδικο - καφενείο. Εμπορος άλλωστε ήταν και στις Σαράντα Εκκλησιές. Εκεί έπινε καφεδάκι με δυο κολλητούς φίλους του: τον γιατρό Κεραμέα, τον τελευταίο Ελληνα βουλευτή των Σαράντα Εκκλησιών, παππού της Νίκης Κεραμέως, και τον Κυριάκο Γεροντόπουλο, παππού του Ακη Γεροντόπουλου, που ήταν καπετάνιος από τη Ραιδεστό και με το καράβι του πέρασε στην Αλεξανδρούπολη. Εκεί λοιπόν σήμερα διατηρώ ένα μεγάλο αρχείο από έγγραφα, φωτογραφίες, βιβλία και σημειώσεις όλων των εποχών, κύρια όμως από τις κυβερνητικές θητείες μου σε τέσσερα υπουργεία. Ο Καραμανλής συγκινήθηκε κοιτάζοντάς το, γιατί γύρισαν στο μυαλό του τα γεγονότα από όταν ξεκίνησε μέχρι σήμερα.

Τι έχει αλλάξει δηλαδή για εκείνον στα χρόνια που μεσολάβησαν;
Εγώ είδα έναν ηγέτη που έχει περάσει τη διαδικασία της αυτογνωσίας, έχει εντοπίσει τα λάθη και τις παραλείψεις της νιότης και έχει μια ξεκάθαρη αντίληψη για το πού μπορεί να πάνε η πατρίδα, ο τόπος και η παράταξη. Συναντηθήκαμε, όταν ήρθε, στα όρια του νομού Ροδόπης, στην παραλία, εκεί όπου θα έβγαινε ο αγωγός Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη, στα Πετρωτά, και περπατήσαμε 10 χιλιόμετρα, μέχρι το θέατρο της Αρχαίας Μαρώνειας, όπου ξεναγήθηκε από μια αρχαιολόγο.

Ηταν το θέατρο στην ανασκαφή και την ανάπλαση του οποίου συνέβαλε και ο ίδιος. Το θέατρο αναπλάστηκε και ξαναλειτούργησε το 2009. Εκεί, έπειτα από 2.500 χρόνια, παρουσιάστηκε ξανά το πρώτο μονόπρακτο από τη σημερινή υπουργό Πολιτισμού Λυδία Κονιόρδου.

Για ποιον λόγο χρειάστηκε να σταλούν μηνύματα από μια επίσκεψη που χαρακτηρίστηκε ιδιωτική;
Η επίσκεψη σαφώς ήταν ιδιωτική, δηλαδή δεν είχε χαρακτήρα πολιτικής περιοδείας, αλλά έστειλε τρία ισχυρά πολιτικά μηνύματα προς όλες τις κατευθύνσεις.

Πρώτον, κατέστησε εθνικό πρόταγμα την αμυντική, δημογραφική, αναπτυξιακή και πνευματική θωράκιση της Θράκης. Δεύτερον, πολιτικά αφύπνισε ανθρώπους που είχαν αδρανοποιηθεί και τους ενθάρρυνε να στηρίξουν τον δύσκολο αγώνα που κάνουν η Ν.Δ. και ο Κυριάκος Μητσοτάκης για πολιτική αλλαγή. Τρίτον, επισήμανε την εθνική και πολιτική ανάγκη να αποκατασταθεί άμεσα και δίκαια η ισχυρή κοινοβουλευτική εκπροσώπηση στους δύο ορφανούς νομούς Ροδόπης και Ξάνθης τόσο για τη Ν.Δ. όσο και για τη χριστιανική πλειονότητα, που δεν εκπροσωπείται στη Ροδόπη.

Ο Καραμανλής πλέον έχει ξεφύγει από τις στενές κομματικές λογικές. Οι παρεμβάσεις του αφορούν το εθνικό συμφέρον. Πολλοί παρερμηνεύουν τις κινήσεις ή τις δημόσιες εμφανίσεις του, για να τον κατηγορήσουν ή για να δημιουργήσουν πρόβλημα στον Μητσοτάκη. Μα δεν υπάρχει πολυτιμότερος υποστηρικτής και ειλικρινέστερος συμπαραστάτης αυτής της δύσκολης προσπάθειας που κάνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης από τον Κώστα Καραμανλή.

Πώς είναι η ζωή εκτός πολιτικής;
Είναι, από τη μια, δύσκολα, από την άλλη, όμως, δημιουργικά χρόνια. Δύσκολα γιατί έπειτα από 15 έτη διαδρομής στην πολιτική έπρεπε να ξεκινήσω από εκεί που σταμάτησα, μια άλλη επαγγελματική καριέρα. Μου δόθηκε η δυνατότητα να ολοκληρώσω μια ακαδημαϊκή καριέρα που είχα αφήσει στη μέση. Αυτή την ευκαιρία μού την έδωσε ένα ξένο πανεπιστήμιο, το Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου. Μου έδωσε τη δυνατότητα ως νεοεκλεγείς επίκουρος καθηγητής Νομικής να επικοινωνήσω με μια γενιά νεότερη από μένα και να καταλάβω πώς σκέφτεται ο κόσμος που έρχεται.

Παράλληλα, εκτός πολιτικής, είδα από μακριά την εικόνα. Αυτό με έκανε να καταλάβω λάθη και παραλείψεις, ανθρώπους που μπορεί να αδίκησα, ή εσφαλμένες επιλογές.

Από την άλλη, όμως, νιώθω και τυχερός γιατί σε αυτή τη Βουλή δεν νομίζω ότι χάνω πολλά που δεν συμμετέχω. Εγώ έζησα μια Βουλή που είχε μέσα τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, τον Μιλτιάδη Εβερτ, τον Στ. Δήμα, τον Ν. Τσαλδάρη, τον Γ. Βαρβιτσιώτη, τον Αθ. Κανελλόπουλο, τον Προκόπη Παυλόπουλο, ανθρώπους που είχαν Στο γραφείο του με την Βίβιαν Μπενέκου (Φωτό: Βαγγέλης Μασιάς)κίνητρο το συμφέρον του έθνους και όχι την πάρτη τους. Νέος βουλευτής, δεν τολμούσα να πάρω τον λόγο αν προηγουμένως δεν είχα διαβάσει αρκετές ώρες. Τώρα βλέπω ότι η αντιπαράθεση δεν είναι ποιος θα γίνει καλύτερος από τον άλλον, αλλά ποιος θα βρίσει τον άλλον καλύτερα. Τα επιχειρήματα κάθονται στο εντευκτήριο για να πιουν καφέ και οι ύβρεις μπαίνουν μέσα στην Ολομέλεια. Το πολιτικό τοπίο με κάνει κάποιες στιγμές να νιώθω τυχερός που απουσιάζω.

Σε έχει πονέσει όμως αυτό;
Θα με είχε πονέσει πολύ, εάν είχα χάσει. Αν είχα βιώσει την απόρριψη του κόσμου. Δεν το ένιωσα αυτό. Αντιθέτως, εννέα φορές που μπήκα στην αναμέτρηση με έβγαλαν πρώτο. Εχω το αίσθημα της αδικίας γιατί βγήκα, αλλά στην ουσία δεν βγήκα, από την άλλη, όμως, έχω και το αίσθημα του χρέους ότι είμαι βουλευτής χωρίς να είμαι.

Ποια ήταν τα λάθη σου;
Οσον αφορά τις στρατηγικές επιλογές, δεν νομίζω ότι έκανα κάποιο μεγάλο λάθος.Πολλές φορές υποτασσόμενος στο πνεύμα της εποχής, στην κομματική αντιπαράθεση, ενδεχομένως να αδίκησα κάποιους ανθρώπους ή να έκανα λανθασμένες επιλογές σε ανθρώπους.

Εκτός από κάποιες κατασκευασμένες ιστορίες που πήγαν να μου επιρρίψουν για λόγους καθαρά κομματικού ή εσωκομματικού ανταγωνισμού, δεν νομίζω ότι είχα με τις αποφάσεις μου πληγώσει κάποιες κοινωνικές ομάδες. Είχα αποδοχή από τα λαϊκά στρώματα σε όλα τα υπουργεία από τα οποία πέρασα.

Εχεις ζητήσει συγγνώμη σε όσους αδίκησες;
Σε αυτούς που πραγματικά αδίκησα, φυσικά, χωρίς δισταγμό. Πιστεύω, τελικά, πως ούτε το χρήμα ούτε η καρέκλα ούτε η αναγνωρισιμότητα ούτε τίποτα δεν υπάρχει. Μόνο η επένδυση στον άνθρωπο μετράει. Βλέπω σήμερα νεόκοπους πολιτικούς να έχουν αντιληφθεί την πολιτική σαν selfie... Μια selfie ματαιοδοξίας, σαν ταξίδι στα τηλεοπτικά παράθυρα και σαν ανταλλαγή υβρεολογίου με τον αντίπαλο. Εγώ διαφωνώ με αυτή τη σχολή σκέψης. Ο πολιτικός για μένα πρέπει να έχει τρία βασικά στοιχεία: να είναι crisis manager (αποτελεσματικός διαχειριστής κρίσεων), project manager, δηλαδή παραγωγός αποτελεσμάτων για τον τόπο και τους ανθρώπους, και dreamer (οραματιστής) για να μπορεί να οριοθετήσει ένα εθνικό όραμα μέσα στο οποίο θα χωρούν τα μικρά προσωπικά και οικογενειακά όνειρα των πολλών απλών ανθρώπων.

Ποιο θα είναι το πολιτικό σου μέλλον;
Με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, παρά τις όποιες ιδεολογικές διαφορές μας στο παρελθόν, συνεννοούμαστε εποικοδομητικά. Εχουμε συζητήσει για την ανάγκη να συνεχίσουμε να δίνουμε δυναμικά τη μάχη στη Θράκη. Ο σχεδιασμός μου είναι λοιπόν, συνεχίζοντας παράλληλα την ακαδημαϊκή μου καριέρα, να πολιτευτώ εκ νέου στην πατρίδα μου, για να καλύψω το κενό των τελευταίων ετών στη Ροδόπη. Δεν αφήνω τον κόσμο, που με εμπιστεύθηκε επί 15 χρόνια, να μην εκπροσωπείται ή να υποεκπροσωπείται. Οπως ξέρετε, στη Ροδόπη έγινε διπλή αδικία. Η πρώτη της διάσταση είναι ότι η Ν.Δ., αν και δεύτερο κόμμα, δεν έχει εκπρόσωπο στο Κοινοβούλιο και, επίσης, η χριστιανική πλειονότητα λόγω των νέων ισορροπιών δεν έχει εκπρόσωπο. Είναι και οι τρεις βουλευτές μουσουλμάνοι. Φυσικά, δεν έχω πρόβλημα με αυτό, αλλά πιστεύω ότι μια ανοιχτή κοινωνία, δημοκρατική, για να μην είναι ανάπηρη, πρέπει να πατά σε δύο πόδια, να έχει δίκαιη και ισόρροπη εκπροσώπηση των σύνοικων στοιχείων. Ετσι μόνο θα προστατέψουμε την ανοιχτή κοινωνία που όλοι μαζί χτίσαμε από την ξένη παρεμβατικότητα.

Πώς κρίνεις τον Κυριάκο Μητσοτάκη;
Είναι ορθολογιστής και σύγχρονος πολιτικός. Είναι ευγενής και δεν έχει χτυπήσει κάτω από τη μέση ποτέ τους πολιτικούς του αντιπάλους. Αντιθέτως, έχει δεχτεί χτυπήματα κατά τη γνώμη μου απαράδεκτα και άδικα, ειδικά όταν αυτά δεν στοχεύουν τον ίδιο αλλά το κοντινό του περιβάλλον.

Εχεις έναν καλό γάμο. Ο έρωτας κρατάει;
Συνήθως το φλερτ μετεξελίσσεται σε έρωτα και ο έρωτας σε πραγματική αγάπη. Η αγάπη είναι πιο ανθεκτική στον χρόνο από τον έρωτα. Ο έρωτας είναι κάτι σαν τις επιταχύνσεις στα αυτοκίνητα. Οι τελικές όμως είναι η αγάπη.

Εάν δεν υποκατασταθεί ο έρωτας από την αγάπη, είναι σαν πυροτέχνημα που θα σβήσει.

«Δεν υποτάχτηκα σε μεγάλα οικονομικά συμφέροντα»

Σου χτύπησαν την υπουργική πόρτα συμφέροντα;
Πολλές φορές, ιδιαίτερα όταν είχα σημαντικά υπουργεία. Αρα πολλές φορές βρέθηκα αντιμέτωπος με προκλήσεις και πειρασμούς. Φυσικά τους απέρριψα, αλλά δεν μπήκα σε άστοχες συγκρούσεις γιατί αυτούς, αν τους κάνεις εχθρούς, μπορεί να μη σε αφήσουν να κάνεις βήμα.

Εγώ δεν έζησα στον πλούτο, αλλά και δεν τον επιδίωξα ποτέ. Δεν υποτάχτηκα σε μεγάλα οικονομικά συμφέροντα. Από μεροκάματο ξεκίνησα και στο μεροκάματο ξαναγύρισα. Διαφορετικό βέβαια κάθε φορά. Πριν από την είσοδο στην πολιτική, μεροκάματο ήταν το να είμαι γκαρσόν στο εστιατόριο Πάρος στο Αμβούργο για να ολοκληρώσω το διδακτορικό μου ή να είμαι κλητήρας στο ελληνικό προξενείο ή μετά ερευνητής στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Δημοσίου Δικαίου και ύστερα από κόπο και αξιολόγηση δικηγόρος και καθηγητής στη Νομική του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου. Αυτή η διαδρομή προς τα πάνω μού έμαθε πολλά. Κάποτε ένας επιφανής πολιτικός μού λέει: «Η πολιτική είναι μαραθώνιος...» Και του απαντώ: «Ναι, αλλά εγώ ξεκινώ από τον Μαραθώνα κι εσύ έξω από το Καλλιμάρμαρο... Εσύ μπορεί να νιώσεις την απόλαυση του τερματισμού, αλλά εγώ θα έχω δει τη διαδρομή την οποία δεν θα δεις ποτέ. Αυτό όμως αξίζει».

Εγώ δεν ξέρω ποια τύχη θα έχει η πολιτική μου προσπάθεια από εδώ και πέρα, αλλά η διαδρομή μου, από παιδί έως τώρα, είναι καταπληκτική, παρά τις πικρίες, τους κλυδωνισμούς και τις ταλαιπωρίες.

Εκλαψες ποτέ γι' αυτές τις ταλαιπωρίες;
Υπήρξαν μέρες που πόνεσα, αλλά σφίχτηκα να μην κλάψω. Ενιωσα αδικίες πολλές, αλλά δεν απάντησα με αδικία.

Ευριπίδης Στυλιανίδης