Δεν μπορούμε να σώσουμε την Ελλάδα εκτελώντας τους Έλληνες

Δημοσιεύθηκε στις 29/05/2011 στην εφημερίδα «ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ» στο δημοσιογράφο Νίκο Οικονόμου.

«Η συναίνεση στο ορθό οδηγεί σε εθνική ενότητα, η συναίνεση στο λάθος οδηγεί στη συνενοχή», τονίζει ο Ευριπίδης Στυλιανίδης. Ο γραμματέας Προγράμματος της ΝΔ υποστηρίζει ότι δεν μπορούμε να σώσουμε την Ελλάδα εκτελώντας τους Έλληνες, προσθέτοντας ότι η πολιτική που υιοθετεί η κυβέρνηση δυναμιτίζει την κοινωνική συνοχή. Τάσσεται κατά των πρόωρων εκλογών, γιατί, όπως λέει, θα δημιουργούσαν ένα πρόσθετο αδικαιολόγητο κόστος.«Χρειάζεται επειγόντως αλλαγή πολιτικής ή, αν οι εκλογές καταστούν αναπόφευκτες, ισχυρή αυτοδύναμη κυβέρνηση με ξεκάθαρο και τολμηρό πρόγραμμα», σχολιάζει.

 
- Κύριε Στυλιανίδη, γιατί δε συναινέσατε στις προτάσεις του πρωθυπουργού;

Η συναίνεση στο ορθό οδηγεί σε εθνική ενότητα, η συναίνεση στο λάθος οδηγεί στη συνενοχή. Εμείς έχουμε ξεκάθαρη θέση, η οποία, αν είχε υιοθετηθεί από την αρχή, θα είχε οδηγήσει σε μετρήσιμα αποτελέσματα. Ελπίζω πως -έστω και τώρα- θα υιοθετηθεί στο σύνολό της. Δεν το λέω αυτό από αλαζονεία, αλλά από ορθολογισμό και ρεαλισμό.

- Παρ' όλα αυτά, ο Ολι Ρεν επιμένει: «Βρείτε τα, γιατί ο χρόνος τελειώνει».

Τι θα πει «βρείτε τα». Εάν υπάρχει σε επιμέρους πολιτικές σύγκλιση όσον αφορά στο στόχο και τον τρόπο, εννοείται ότι αυτή θα εκφραστεί. Εάν όμως θεωρούμε ότι η πολιτική που προτάσσει η κυβέρνηση δυναμιτίζει την κοινωνική συνοχή, δεν μπορούμε να συμπράξουμε, γιατί αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αποτροπή των σοβαρών μεταρρυθμιστικών προσπαθειών που χρειάζεται η χώρα. Δεν μπορούμε να σώσουμε την Ελλάδα εκτελώντας τους Ελληνες.

Και οι συναντήσεις του πρωθυπουργού με τους πολιτικούς αρχηγούς στην αρχή της εβδομάδας;

Δεν υπήρχαν εκπλήξεις. Η κυβέρνηση προανακοίνωσε τη συνέχεια της πολιτικής της, που έχει απολύτως λανθασμένο προσανατολισμό, και αναζήτησε εκ των υστέρων στηρίγματα «συναίνεσης» σε επιμέρους ζητήματα, για να τα εμφανίσει προς την τρόικα. Είναι δυσάρεστο σε αυτές τις κρίσιμες ώρες να διαπιστώνει κανείς το βαθμό αποξένωσης των κυβερνώντων από την ελληνική πραγματικότητα. Οι προγραμματισμένες φοροεπιδρομές, η μείωση της αγοραστικής δύναμης των πολιτών και η πτώση του βιοτικού επιπέδου δημιουργούν μια νέα τάξη εξαθλιωμένων Ελλήνων, που φοβούμαι ότι θα αποτελέσει το φιτίλι της κοινωνικής έκρηξης.

Η κυβέρνηση Παπανδρέου ιεράρχησε λάθος τις προτεραιότητες, εκχώρησε εθνική αρμοδιότητα σε διεθνή κέντρα, προχώρησε σε οριζόντιες περικοπές, εξαντλώντας την κοινωνική ανοχή και τώρα είναι αδύναμη να υλοποιήσει διαρθρωτικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις, με στοχευμένες αποκρατικοποιήσεις και με πολιτικές που θα μπορούσαν να οδηγήσουν ασφαλέστερα σε ανάκαμψη και ανάπτυξη.

Παρ' όλα αυτά, δεν υπήρξαν απτά βήματα για την περιβόητη συναίνεση. Είναι νωρίς για τέτοιες σκέψεις ή μήπως είναι πια αργά;

Οσο ελκυστική λέξη και αν είναι η «συναίνεση», είναι κενή περιεχομένου όταν δε ζητείται επί σωστής, έξυπνης, μελετημένης και υπεύθυνης πολιτικής επιλογής. Συναίνεση στο λάθος σημαίνει συνενοχή. Η ΝΔ και ο Αντώνης Σαμαράς είπαν ένα σαφές «όχι» όσον αφορά στη φιλοσοφία των μέτρων που πρέπει να διέπουν το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα σταθερότητας.

Υπάρχει τελικά άλλος δρόμος πέρα από το μνημόνιο και την τρόικα για το δανεισμό της χώρας;

Δύο είναι οι βασικές μας διαφωνίες με την κυβέρνηση. Πρώτον, διαφωνούμε στην εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας, που συντελέστηκε με το μνημόνιο και τις δανειακές συμβάσεις. Την ώρα που η αγορά μάς δάνειζε με 6,2%, η κυβέρνηση Παπανδρέου, αντί να πιέσει τους δανειστές, φόβιζε και εκβίαζε τους πολίτες. Δεύτερον, μετά την υπογραφή, η κυβέρνηση ιεράρχησε λάθος τις προτεραιότητες. Προτίμησε τις οριζόντιες περικοπές, που εξαθλιώνουν την ελληνική οικογένεια, χωρίς να αυξάνουν τα έσοδα και όχι «το λιγότερο και καλύτερο κράτος».

Σε ποια σημεία θα μπορούσε η ΝΔ να συμφωνήσει με την κυβέρνηση; Στις αποκρατικοποιήσεις και στον περιορισμό του κράτους λέτε «ναι»;

Το «λιγότερο και καλύτερο κράτος» είναι ο σκληρός πυρήνας του προγραμματικού μας λόγου. Επισημαίνουμε όμως ότι οι αποκρατικοποιήσεις, αν δε γίνονται μελετημένα και στοχευμένα, μπορούν να μεταβληθούν σε εκποιήσεις. Επίσης, η αναδιάρθρωση του δημόσιου τομέα επιτυγχάνεται αποτελεσματικά και ανταποδοτικά, όχι με απολύσεις, όπως λέει ο κ. Παπακωνσταντίνου, αλλά με ένα πρόγραμμα «μισθωτής εργασιακής εφεδρείας».

Από την άλλη, η κυβέρνηση φέρεται να βλέπει με καλό μάτι την πρότασή σας για τη μισθωτή εργασιακή εφεδρεία…

Αυτή ήταν μία ευρηματική πολιτική, που ετοιμάσαμε στο σχέδιο εξυγίανσης του ΟΣΕ. Αν εφαρμοζόταν, μέχρι το 2014 θα είχαν μπει στην εφεδρεία 3.000 από τους 7.000 υπαλλήλους. Ο οργανισμός θα κέρδιζε 312 εκατ. ευρώ. Θα απελευθερωνόταν ομαλά ο ελληνικός σιδηρόδρομος και θα δημιουργούνταν θέσεις εργασίας στον ιδιωτικό ή στο δημόσιο τομέα για νέες ειδικότητες αιχμής. Παράλληλα, δε θα συνθλίβονταν οι εργασιακές σχέσεις (απολύσεις- μετατάξεις), δε θα διαλύονταν τα ταμεία (εθελούσια) και οι εργαζόμενοι θα οδηγούνταν με ασφάλεια στη συνταξιοδότηση. Η ενδεχόμενη προσχώρηση της κυβέρνησης στη θέση μας αποτελεί δικαίωση της πολιτικής μας.

Και την πρόταση για δημοψήφισμα; Πώς τη βλέπετε;

Ενα δημοψήφισμα τώρα μετατρέπει το αδιέξοδο της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης σε κρίση θεσμών. Σε κάθε δημοψήφισμα η διατύπωση του ερωτήματος είναι εξαιρετικά κρίσιμο ζήτημα, που μπορεί ή να δημιουργήσει ένα ισχυρό διαπραγματευτικό επιχείρημα ή να εγκλωβίσει τη χώρα σε ένα εθνικό αδιέξοδο.

Σκεφτείτε ότι, αν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής οργάνωνε το 1979 ένα δημοψήφισμα, η Ελλάδα δε θα ήταν ποτέ μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας.

Το φάντασμα των πρόωρων εκλογών παραμένει; Το θεωρείτε πιθανό; Δε θα ήταν καταστροφικό για τη χώρα;

Οι εκλογές τώρα θα δημιουργούσαν ένα πρόσθετο αδικαιολόγητο κόστος και ενδεχομένως κυβερνητική αστάθεια και ένα συνεργατικό κυβερνητικό σχήμα αναποφασιστικότητας και ατολμίας. Χρειάζεται επειγόντως αλλαγή πολιτικής ή, αν οι εκλογές καταστούν αναπόφευκτες, ισχυρή αυτοδύναμη κυβέρνηση με ξεκάθαρο και τολμηρό πρόγραμμα.

Αισθάνεστε ότι το τελευταίο διάστημα η ΝΔ του Αντώνη Σαμαρά έχει βρει το βηματισμό της; Κι αν ναι, σε τι οφείλεται αυτό;

Πιστεύω ότι η ολοκληρωμένη πρόταση Ζάππειο ΙΙ έδωσε νέα δύναμη στον Αντώνη Σαμαρά και νέα δυναμική στη ΝΔ. Βέβαια, η δημοσκοπική ισοφάριση δε μας ικανοποιεί. Εμείς δουλεύουμε πυρετωδώς για τη διατύπωση ενός ολοκληρωμένου και καινοτόμου πολιτικού προγράμματος, που το οραματικό του στίγμα θα δημιουργήσει πολιτικό και κοινωνικό πλειοψηφικό ρεύμα.

Και κάτι για τον τέως πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή: στηρίζει τις επιλογές του Αντώνη Σαμαρά, αλλά, ενώ η χώρα κυριολεκτικά βρίσκεται στο... και πέντε, δεν παρεμβαίνει. Μήπως θα έπρεπε να τοποθετηθεί;

Μερικές φορές η σιωπή κάνει περισσότερο θόρυβο. Τούτη την ώρα αυτό που έχει σημασία είναι αυτοί που αποφασίζουν να επιλέξουν το σωστό και εμείς που είμαστε στην αντιπολίτευση να προετοιμαστούμε γρήγορα και πλήρως, ώστε σύντομα να αποτελέσουμε την εναλλακτική λύση, που την επόμενη μέρα θα δικαιώσει τις προσδοκίες των Ελλήνων.