Ποιος σκοτώνει την Περιφέρεια;

Δημοσιεύθηκε στις 25/03/2011 στην εφημερίδα «PRESS TIME».

Στην καρδιά της σφοδρότερης οικονομικής κρίσης, εκτός από τους κινδύνους γεννώνται αναμφισβήτητα και ευκαιρίες τόσο για τους Έλληνες όσο και για την Ελλάδα.

Η επιδίωξη του εξορθολογισμού σε όλα τα επίπεδα της κεντρικής πολιτικής του δημοσίου τομέα και της καθημερινότητας του πολίτη δημιουργεί νέες τάσεις που, αν αξιοποιηθούν σωστά από την Πολιτεία, θα διαμορφώσουν τις νέες ισορροπίες.

Παρ’ όλα αυτά, φαίνεται ότι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δεν αντιλαμβάνεται τις νέες ευκαιρίες και αντί να τις αξιοποιεί, τις καταστρέφει για ακόμη μία φορά, όπως είχε πράξει στη δεκαετία του ’80.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η ανυπαρξία πολιτικής περιφερειακής ανάπτυξης. Τώρα που το κόστος ζωής στα μεγάλα αστικά κέντρα εκτινάσσεται και σε συνδυασμό με την εκρηκτική ανεργία να υπονομεύει την κοινωνική συνοχή, επανεμφανίζεται η τάση επιστροφής στην Περιφέρεια.

Αντί η Πολιτεία να αξιοποιήσει την κατάσταση ενθαρρύνοντας την περιφερειακή ανάπτυξη και σκοτώνοντας την αστυφιλία πράττει εντελώς αντίθετα:

• Καθηλώνει την απορροφητικότητα του ΕΣΠΑ, αλλοιώνοντας τη στόχευση της Ν.Δ. να δαπανήσει το 80% στην ελληνική Περιφέρεια.
• Κλείνει σχολεία σε χωριά και ημιαστικούς οικισμούς χωρίς καν να διασφαλίζει τους πόρους για τη μετακίνηση των μαθητών.
• Απογυμνώνει αστυνομικούς σταθμούς και Τμήματα, υπονομεύοντας το αίσθημα ασφάλειας, κυρίως σε ακριτικές περιοχές, απ’ όπου και διέρχονται λαθραίοι μετανάστες.
• Καταλύει μέσω του «Καλλικράτη» τα κέντρα παροχής διοικητικών και κοινωνικών υπηρεσιών των «καποδιστριακών» ΟΤΑ στους πολίτες των μικρών oικισμών.
• Ουσιαστικά καταργεί την εκκλησιαστική ενορία σε απομακρυσμένα χωριά και πόλεις με την υπαγωγή των ιερέων στην αναλογία 1 προς 5.

Το ερώτημα που τίθεται είναι:

Πώς και γιατί να αποφασίσει μια οικογένεια να μείνει στην Περιφέρεια ή να μετακομίσει προς αυτήν όταν εκεί, με ευθύνη της κυβέρνησης, δεν θα της παρέχονται πια τα στοιχειώδη, δηλαδή: εκπαιδευτικές και κοινωνικές υπηρεσίες, ασφάλεια, υποδομές, πνευματική υποστήριξη, επαγγελματική προοπτική.

Με οριζόντιες πολιτικές που σχεδιάζονται χωρίς στρατηγική, που εφαρμόζονται χωρίς μελέτη και που δεν λαμβάνουν υπόψη την ελληνική ιδιαιτερότητα υπονομεύεται ευθέως το μέλλον της ελληνικής οικογένειας, η συνοχή της ελληνικής κοινωνίας και η αναπτυξιακή προοπτική της Ελλάδας.