Μήνυμα για την Επέτειο του Πολυτεχνείου

       «Εἶναι μία κατάσταση ὑποχρεωτικῆς νάρκης, ὅπου ὅσες πνευματικὲς ἀξίες κατορθώσαμε νὰ κρατήσουμε ζωντανές, μὲ πόνους καὶ μὲ κόπους, πᾶνε κι αὐτὲς νὰ καταποντιστοῦν μέσα στὰ ἑλώδη στεκούμενα νερά […] Ὅλοι πιὰ τὸ διδάχτηκαν καὶ τὸ ξέρουν πὼς στὶς δικτατορικὲς καταστάσεις ἡ ἀρχὴ μπορεῖ νὰ μοιάζει εὔκολη, ὅμως ἡ τραγωδία περιμένει ἀναπότρεπτη στὸ τέλος».

Με αυτά τα μελανά λόγια περιγράφει ο εθνικός μας ποιητής, Γιώργος Σεφέρης, το δικτατορικό καθεστώς της 21ης Απριλίου 1967, στην περίφημη δήλωσή του κατά της δικτατορίας στο BBC (28/03/1969), η οποία έκανε τεράστια αίσθηση στην Ελλάδα και το εξωτερικό, δίνοντας δύναμη και ελπίδα στο αντιδικτατορικὸ κίνημα, με αποκορύφωμα την εξέγερση του Πολυτεχνείου στις 17 Νοεμβρίου 1974.

Τα ιδανικά, που ενέπνευσαν τους φοιτητές και τις φοιτήτριες στον αγώνα τους κατά του ολοκληρωτισμού, η ελευθερία και η δημοκρατία, αποτελούν  αναμφίβολα διαχρονικές αξίες, οι οποίες γεννήθηκαν σε αυτόν τον τόπο και είναι δεμένες ιδιοσυγκρασιακά με τον ελληνικό λαό. Και το ιστορικό χρέος των Ελλήνων ήταν πολύ βαρύ, για να ανεχθούν τις συνθήκες ανελευθερίας και καταπίεσης, που  επέβαλε η Δικτατορία των Συνταγματαρχών. Η κορυφαία πράξη αντίστασης της νεολαίας  του Πολυτεχνείου εξέφρασε την οργισμένη απάντηση της ενότητας του ελληνισμού στις διαχρονικές προκλήσεις για εθνική αξιοπρέπεια, λαϊκή κυριαρχία, κοινωνική συνοχή και ευημερία. Η εξέγερση από το συγκεκριμένο, επικαιρικό συμβάν της καταλήψεως του ομώνυμου ιδρύματος και της προσπάθειας ανατροπής του δικτατορικού καθεστώτος, μετετράπη σε σύμβολο πάλης κατά του απολυταρχισμού και αντίδρασης προς την κατάφορη καταπάτηση των ανθρώπινων ελευθεριών.

Ο αγώνας των φοιτητών του Πολυτεχνείου δεν προκάλεσε άμεσα την πτώση της δικτατορίας, για την κατάρρευση της οποίας χρειάστηκε να μεσολαβήσουν ακόμη οκτώ μήνες και η τραγωδία της Κύπρου. Ωστόσο, το Πολυτεχνείο διατράνωσε την αντίθεση σύσσωμου του ελληνικού λαού προς κάθε προσπάθεια υποταγής και ποδηγέτησής του και την αμετακίνητη αφοσίωσή του στα δημοκρατικά ιδεώδη. Αυτό είναι και το σημαντικότερο μήνυμα του εορτασμού της επετείου 34 χρόνια μετά: η προάσπιση υψηλών αξιών, όπως η ελευθερία, η αλληλεγγύη και η κοινωνική δικαιοσύνη απαιτούν συλλογικούς αγώνες και μαζική συμμετοχή στα κοινά. Καθένας από εμάς φέρει ιερό καθήκον για την περιφρούρηση των δημοκρατικών μας θεσμών, την εμβάθυνση της ελληνικής δημοκρατίας, την οικοδόμηση ενός καλύτερου αύριο για τη χώρα μας.

Και αναμφισβήτητα στην πρώτη γραμμή αυτών των διεκδικήσεων βρίσκονται οι νέοι του τόπου μας, οι οποίοι    ορθώνουν το ανάστημά τους απέναντι σε όποιον επιχειρεί να τους στερήσει το δικαίωμα να ονειρεύονται έναν κόσμο πιο ανθρώπινο, πιο ελεύθερο και πιο δημοκρατικό. Γιατί οι καρδιές των νέων «δὲ βολεύονται παρὰ μόνο στὸ δίκιο» (Γιάννης Ρίτσος).

Αυτούς τους νέους χρειάζεται σήμερα η πατρίδα μας. Αυτούς τους νέους επιχειρούμε να διαπλάσουμε μέσα από την αναβάθμιση του εκπαιδευτικού μας συστήματος, διαμορφώνοντας το όραμα μιας γενιάς, που  διεκδικεί δυναμικά τα δικαιώματά της, που δε σταματά στιγμή να πιστεύει σε ιδανικά και που αγωνίζεται διαρκώς για την πραγμάτωσή τους.