Ελλάδα - Κίνα

Ένα απ’ τα πιο σημαντικά νέα ανοίγματα της σύγχρονης οικονομικής μας διπλωματίας είναι η Κίνα. Μία αναπτυσσόμενη, γιγαντιαία και δυναμική αγορά που αρχίζει να επηρεάζει καθοριστικά το διεθνές οικονομικό περιβάλλον.

Η Μικτή Διυπουργική Επιτροπή που διοργανώθηκε τον Δεκέμβριο του 2005 προσδιόρισε τα βασικά κεφάλαια συνεργασίας ενώ δύο παράλληλα επιχειρηματικά συνέδρια στο Πεκίνο και τη Σαγκάη έδωσαν τη δυνατότητα σε 100 περίπου ελληνικές επιχειρήσεις να συναντηθούν με 400 αντίστοιχες κινεζικές ξεκινώντας τις πρώτες συνεργασίες.   

Τον Ιανουάριο του 2006 η επίσημη επίσκεψη του Πρωθυπουργού κ. Κώστα Καραμανλή και η συνάντησή του με το σύνολο της πολιτικής ηγεσίας της Κίνας κατέληξε στην υπογραφή συμφωνίας για τη σύναψη μιας Στρατηγικής Εταιρικής Οικονομικής Σχέσης μεταξύ Κίνας και Ελλάδας.

Η πρόσφατη επίσκεψη του Προέδρου του κινεζικού κοινοβουλίου Wu Banguo ήταν η συνέχεια μιας σειράς επισκέψεων, που αντηλλάγησαν σε υπουργικό επίπεδο προωθώντας την υλοποίηση της υπογραφείσης συμφωνίας και μας έδωσε την ευκαιρία να κάνουμε έναν πρώτο απολογισμό της μέχρι τώρα δράσης μας ανά τομέα.

Χαρακτηριστικά στον τομέα του εμπορίου έχουμε υπερδιπλασιασμό του όγκου συναλλαγών και σύσταση των διαπραγματευτικών επιτροπών που θα προωθήσει η συμφωνία μεταξύ των δύο ΕΛΟΤ. Η θέσπιση κοινών κριτηρίων τυποποίησης και πιστοποίησης θα βοηθήσουν στην ευκολότερη προώθηση ελληνικών προϊόντων στην Κίνα και στον αποτελεσματικότερο έλεγχο ποιότητας των κινεζικών που εισάγονται στην Ελλάδα. Ο κινέζος Πρόεδρος πρότεινε μάλιστα να σταλεί άμεση λίστα ελληνικών αγροτικών προϊόντων στην Κίνα για να δοθούν εγκρίσεις.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η εξέλιξη αυτή που ανακοινώθηκε στον ίδιο έλληνα Πρωθυπουργό κρίνεται ιδιαιτέρως σημαντική για τις ελληνικές εξαγωγές αν σκεφθεί κανείς ότι η Γαλλία π.χ. χρειάσθηκε 3½ χρόνια για να πάρει έγκριση εξαγωγής μόνον για τα ακτινίδια. Η δυναμική της κινεζικής αγοράς αποτυπώνεται στις εξαγωγές του ελληνικού λαδιού που τον προηγούμενο Δεκέμβριο κατείχε το 14% της κινεζικής αγοράς και τώρα έφθασε στο 35% (σύνολο κατανάλωσης 4.500 τόνοι μόνο προς το παρόν).

Σημαντικές είναι οι εξελίξεις και στη ναυτιλία. Ο ελληνικός στόλος που αποτελεί το κύριο πελάτη της κινεζικής ναυπηγικής  βιομηχανίας (85 υπό κατασκευή πλοία μόνο το 2005) ελέγχει πάνω από το 40% της μεταφερόμενης από θαλάσσης ενέργειας προς την Κίνα και φιλοδοξεί να μεταφέρει κινεζικά προϊόντα στις διεθνείς αγορές χρησιμοποιώντας τον Πειραιά, τη Θεσσαλονίκη και την Κρήτη ως πύλες εισόδου σε Βαλκάνια και Ευρώπη. Ήδη 7 μεγάλα πλοία με containers έχουν αρχίσει απ’ τον Απρίλιο να ξεφορτώνουν σε Πειραιά και Θεσσαλονίκη, ενώ η COSCO δηλώνει ενδιαφέρον να συμμετάσχει στον εκσυγχρονισμό και την διαχείριση των ελληνικών λιμανιών καθιστώντας τα, σημαντικά διεθνή εμπορευματικά και διαμετακομιστικά κέντρα.

Θετικές εξελίξεις σημειώνονται και στον τουρισμό όπου επιδιώκεται η απ’ ευθείας πτήση Αθήνας-Πεκίνο. Το Υπουργείο Εξωτερικών έχοντας επιλύσει το πρόβλημα της visa επιδιώκει να στηρίξει την προσπάθεια του Υπουργείου Τουρισμού για την προσέλκυση τμήματος των 30 εκ. Κινέζων τουριστών που επισκέπτονται κάθε χρόνο την Ε.Ε. έχοντας το υψηλότερο ημερησίως καταναλωτικό δείκτη.

Εντός του μηνός υπογράφεται διμερής τουριστική συμφωνία, ενώ έχει ήδη υπογραφεί αντίστοιχη εκπαιδευτική συμφωνία που προωθεί τις έδρες ελληνικών σπουδών στην Κίνα και την ελληνομάθεια των Κινέζων.

Επίσης, με συμφωνία των Υπουργείων Πολιτισμού, το 2008 ορίσθηκε ως έτος της Ελλάδας στην Κίνα δίδοντας μας τη δυνατότητα επιθετικής προβολής κατά την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου.

Η συγκυρία μεταξύ των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας 2004 και του Πεκίνου 2008 υπήρξε η ιδανικότερη για τη θεαματική βελτίωση των διμερών πολιτικών και κυρίως οικονομικών σχέσεων.

Η ελληνική κυβέρνηση με σοβαρή προετοιμασία, μεθοδικότητα και συστηματικότητα κεφαλαιοποιεί αυτή τη συγκυρία καταγράφοντας συγκεκριμένα μετρίσιμα αποτελέσματα στους τομείς του εμπορίου και των εξαγωγών, του τουρισμού, της προσέλκυσης ξένων επενδύσεων, του πολιτισμού και της εκπαίδευσης. Η κυβέρνηση Καραμανλή συμβάλλει με τα νέα της ανοίγματα στην εξωστρέφεια της ελληνικής οικονομίας και στην αξιοποίηση της ισχυρής ναυτιλίας μας προς όφελος όχι μόνο της εθνικής οικονομίας αλλά και της εξωτερικής πολιτικής.