Επιστροφή στο Μέλλον

Επιστροφή στο Μέλλον

Του Ευριπίδη Στυλιανίδη
Βουλευτή Ροδόπης
Γραμματέα Προγράμματος ΝΔ

Το δίλημμα των εκλογών δεν είναι πια «Μνημόνιο ή Αντιμνημόνιο;», όπως έντεχνα επιδιώκουν να περάσουν τα μικρά κόμματα ή κάποιοι κύκλοι συμφερόντων. Το δίλημμα αυτό έχει απαντηθεί από το ΠΑΣΟΚ με λάθος τρόπο το 2010, την ώρα που η Νέα Δημοκρατία και ο Αντώνης Σαμαράς ήταν συνειδητά απέναντι.
Το ζητούμενο των εκλογών της 6ης Μαΐου είναι ποια πολιτική δύναμη διαθέτει ετοιμότητα και θάρρος να διαχειριστεί τις κοινωνικές συνέπειες του Μνημονίου, ξεκάθαρο Σχέδιο Δεκαετίας (2012-2021) για να επισπεύσει την έξοδο της Ελλάδας από την κρίση και την προετοιμασία της στροφής της στην πραγματική οικονομία; Ποιο πολιτικό κόμμα μπορεί να προσδιορίσει με ρεαλισμό το στρατηγικό προσανατολισμό της χώρας;
Η απάντηση είναι σαφής. Μόνο η Νέα Δημοκρατία είναι έτοιμη να διαδραματίσει αυτό το ρόλο.
Το ΠΑΣΟΚ έφερε την κατάρρευση. Τα μικρά κόμματα του αριστερίστικου ακτιβισμού εμπόδισαν στο παρελθόν τις μεταρρυθμίσεις και συχνά εισηγούνται την ουτοπία. Τα μικρά κόμματα της κεντροδεξιάς ή της ακροδεξιάς εισηγούνται την άκριτη αγιοποίηση του Μνημονίου ή τον ωφελιμισμό και τον κυνισμό της κωλοτούμπας ή έναν λαϊκίστικο εθνικό απομονωτισμό, που προτάσσει ως λύση την επιστροφή στη δραχμή και άρα την κατάλυση της στρατηγικής συμμαχίας, που επεδίωξε από 1956 και πέτυχε το 1980 ο Εθνάρχης Κωνσταντίνος Καραμανλής. Μέσα στο σκηνικό σύγχυσης εμφανίζονται ως «λύση» και θιασώτες του νεοναζισμού, λησμονώντας ότι η πατρίδα μας, που γέννησε τη Δημοκρατία, πλήρωσε με αίμα και θυσίες τον αγώνα για την ελευθερία της.
Η Νέα Δημοκρατία εκτός από το συνολικό Σχέδιο Δεκαετίας 2012-2021, που καταθέτει στην κρίση του Ελληνικού Λαού προεκλογικά, μελετάει και έξυπνες πολιτικές που δημιουργούν νέα έσοδα για το ΑΕΠ, χωρίς να περιορίζουν ή να υποβαθμίζουν περαιτέρω το βιοτικό επίπεδο των άλλων.
Παραθέτω ενδεικτικά μερικές αντιπροσωπευτικές ιδέες εφαρμοσμένων πολιτικών χαμηλού δημοσιονομικού κόστους και εξαιρετικά υψηλής οικονομικής αναπτυξιακής και κοινωνικής ανταποδοτικότητας:

1. Δικαστική περαίωση

Υπάρχουν 170.000 εκκρεμείς φορολογικές δίκες που επιβαρύνουν τη δικαιοσύνη και ενώ θα έπρεπε, εάν δικάζονταν γρήγορα, να αποφέρουν γύρω στα 8 δις έσοδα στο κράτος, εν τέλει στατιστικά αποφέρουν γύρω στα 750 εκατ., γιατί λόγω της μακρόχρονης καθυστέρησης στην εκδίκαση, στο τέλος οι εταιρείες που χρωστούν αδυνατούν να πληρώσουν ή έχουν διαλυθεί. Με τη δικαστική περαίωση δίνεται η δυνατότητα οι εταιρείες να καταβάλουν ένα ποσοστό των οφειλών τους στο δημόσιο και έτσι να απελευθερωθούν από τη δικαστική διαδικασία. Με αυτό τον τρόπο οι εταιρείες επιβιώνουν, το δημόσιο ωφελείται με ζεστό χρήμα και η δικαιοσύνη ελαφρύνεται για να κάνει γρήγορα και αποτελεσματικά τη δουλειά της.

2. Φορολογική αμνηστία

Κινητροδοτεί την επιστροφή στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα των 60 δις Ευρώ καταθέσεων που διέρρευσαν στο εξωτερικό λόγω της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ.

3. Μεικτό Πανεπιστήμιο

Εκχωρείται σε κάποια Πανεπιστήμια πιλοτικά το 49%, ώστε να συμμετέχει ο ιδιωτικός τομέας στα ιδρύματα με κεφάλαιο, χωρίς να θίγεται το άρθρο 16 το Συντάγματος και χωρίς να χάνεται χρόνος, ώσπου να συντελεστεί η συνταγματική αναθεώρηση. Με τον τρόπο αυτό προσελκύονται στην Ελλάδα 100.000 ξένοι φοιτητές με δίδακτρα, αναβαθμίζεται η πρωτογενής έρευνα, αξιοποιούνται οι διακεκριμένοι Έλληνες επιστήμονες του εξωτερικού, προστατεύεται στην πράξη η δημόσια δωρεάν παιδεία των Ελλήνων πολιτών και η Ελλάδα καθίσταται Διεθνές Εκπαιδευτικό και Πολιτιστικό Κέντρο.

Με τέτοιου είδους πολιτικές μόνο μπορεί η Ελλάδα να επιστρέψει στο Μέλλον.

*Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην Εφεμερίδα Real News την Κυριακή 29/04/2012